Β. Λάθος. Δεν υπάρχουν χαρακτηριστικά συμπεριφοράς 100% ανδρικά ή 100% γυναικεία – όλα στην πραγματικότητα είναι χαρακτηριστικά μίας και ενιαίας ανθρώπινης φύσης που εκφράζεται ελεύθερα χωρίς να περιορίζεται από το φύλο. Αν κοιτάξουμε τους ανθρώπους γύρω μας, θα ανακαλύψουμε σύντομα ότι υπάρχει μια τεράστια ποικιλία σε χαρακτηριστικά συμπεριφοράς και εμφάνισης, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Το πρόβλημα είναι ότι στις περισσότερες κοινωνίες, όσοι άνθρωποι δεν ακολουθούν τα επίσημα πρότυπα, βρίσκονται στιγματισμένοι στο κοινωνικό περιθώριο. Αυτή η άποψη δέχεται ότι υπάρχει μια μαγική, άυλη ουσία που κάνει έναν άνθρωπο κάτι συγκεκριμένο, το οποίο δεν μπορεί να αλλάξει. Είναι η θεωρία που χρησιμοποιείται για να «αποδείξει» την ανωτερότητα κάποιων φυλών απέναντι σε άλλες ή ότι η ομοφυλόφιλη συμπεριφορά «είναι αφύσικη». Τα περισσότερα αρσενικά και θηλυκά άτομα γινόμαστε άντρες ή γυναίκες αντιγράφοντας τις συμπεριφορές που βλέπουμε γύρω μας μέσω ανταμοιβής ή τιμωρίας. Η ηγεμονική αρρενωπότητα και θηλυκότητα δεν είναι βιολογικά θέσφατα, αλλά προϊόντα κοινωνικής εκπαίδευσης, προϊόντα μίμησης συμπεριφορών και κοινωνικών ρόλων ή στερεότυπων και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι αλλάζουν διαρκώς. Η Σιμόν ντε Μποβουάρ, Γαλλίδα συγγραφέας, φιλόσοφος, διανοούμενη, ακτιβίστρια και φεμινίστρια, στο διάσημο βιβλίο της με τίτλο, «Δεύτερο φύλο» (1949), δεν αρνήθηκε ότι υπάρχουν βιολογικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών αλλά αρνήθηκε ότι αυτές καθορίζουν και τον ρόλο που θα παίξουν τα άτομα στην κοινωνία. Καθιέρωσε δηλαδή, τη διαφορά ανάμεσα στο βιολογικό και το κοινωνικό φύλο που ήταν εξαιρετικά σημαντική για τη θεωρία των φύλων. Όταν είπε ότι «γυναίκα δεν γεννιέσαι αλλά γίνεσαι», εννοούσε ότι μπορεί να γεννηθείς με συγκεκριμένα ανατομικά χαρακτηριστικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνεις γυναίκα με την κοινωνική ή πολιτισμική έννοια.
