Γ. Μία από τις χώρες όπου η ομοφυλοφιλία τιμωρείται με θάνατο ενώ η επέμβαση επαναπροσδιορισμού φύλου χρηματοδοτείται από το κράτος, είναι το Ιράν. Η αντίφαση αυτή προκύπτει από τη θεώρηση του ιρανικού ισλαμικού καθεστώτος σχετικά με το φύλο και τη σεξουαλικότητα. Σύμφωνα με την κυρίαρχη ερμηνεία της σιιτικής ισλαμικής παράδοσης, η ομοφυλοφιλία θεωρείται αμαρτία και τιμωρείται αυστηρά, ακόμη και με τη θανατική ποινή. Αντίθετα, η αλλαγή φύλου θεωρείται ιατρική λύση για άτομα που δεν ταιριάζουν στα αυστηρά δίπολα φύλου του Ισλάμ. Στο θεοκρατούμενο Ιράν η ομοφυλοφιλία θεωρείται θανάσιμο αμάρτημα και τιμωρείται με την εσχάτη των ποινών. Την ίδια ώρα όμως, η βιομηχανία των επεμβάσεων επαναπροσδιορισμού φύλου στη χώρα ανθεί. Αυτή είναι άλλωστε η μόνη διέξοδος που δίνεται στους ομοφυλόφιλους για να ξεφύγουν από την απομόνωση και να γλιτώσουν από τις διώξεις. Το ιρανικό σύστημα όχι μόνο αποδέχεται τις τρανς γυναίκες, αλλά επιδοτεί τις εγχειρήσεις αλλαγής φύλου. Η πολιτική αυτή ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980, όταν ο Αγιατολάχ Χομεϊνί εξέδωσε φετφά (θρησκευτικό διάταγμα) που νομιμοποιούσε τις εγχειρήσεις επιβεβαίωσης φύλου. Έκτοτε, το κράτος όχι μόνο αναγνωρίζει τις χειρουργικές επεμβάσεις επιβεβαίωσης φύλου, αλλά τις χρηματοδοτεί εν μέρει ή πλήρως, ενώ τα άτομα που υποβάλλονται σε αυτές έχουν το δικαίωμα να αλλάξουν νομικά την ταυτότητά τους. Πολλά ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα που ζουν στο Ιράν υφίστανται πιέσεις να υποβληθούν σε επαναπροσδιορισμό φύλου ως «θεραπεία» για τη μη ετεροκανονική τους ταυτότητα. Δηλαδή, ένα γκέι άτομο μπορεί να εξαναγκαστεί σε αλλαγή φύλου ώστε να θεωρείται «ετεροφυλόφιλο», σύμφωνα με το φύλο που του αποδίδεται μετά την επέμβαση. Αυτή η προσέγγιση αντανακλά την άρνηση της ύπαρξης της ομοφυλοφιλίας και την προσπάθεια «διόρθωσης» μέσω του επαναπροσδιορισμού φύλου, κάτι που παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα.
