Β. Πραγματικότητα. Ο Μισέλ Φουκώ, στο βιβλίο του L’ usage de plaisir (κεφάλαιο ΙV, 1) αλλά και στην «Ιστορία της Σεξουαλικότητας», από βιβλία ιστορικών σχετικά με τα ήθη των αρχαίων, βγάζει το συμπέρασμα ότι η οριοθετική, ηθική γραμμή στην Ελλάδα, δεν περνούσε ανάμεσα στα ομοφυλόφιλα και τα ετεροφυλόφιλα άτομα, αλλά ανάμεσα στα εγκρατή και τα έκφυλα. Το να μην μπορείς να αντισταθείς στους άνδρες δεν ήταν περισσότερο σοβαρό από το να ενδίδεις στα θέλγητρα μιας γυναίκας και μόνο η έλλειψη αυτοελέγχου επέσυρε την αποδοκιμασία. Αντίστροφα, για να εγκωμιάσουν την εγκράτεια ενός άντρα, υπογράμμιζαν ότι ήταν ικανός να απέχει τόσο από τους άντρες όσο κι από τις γυναίκες.