Β. Λάθος. Η ομοφυλοφιλία δεν είναι ψυχική διαταραχή και δεν τίθεται θέμα «θεραπείας». Είναι άξιο αναφοράς ότι το 1990 η ομοφυλοφιλία αποπαθολογικοποιείται πλήρως, καθώς ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) την αφαίρεσε από το Διεθνές Στατιστικό Ταξινομικό Εγχειρίδιο Νόσων και Συναφών Προβλημάτων Υγείας (ICD). Το 1973 είχε προηγηθεί, μετά από ψήφισμα, η αφαίρεσή της από την τρίτη έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου των Ψυχικών Διαταραχών (DSM) της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας. Έκτοτε, κανένα έγκυρο ιατρικό εγχειρίδιο (π.χ. το DSM) δεν περιγράφει την ομοφυλοφιλία ως «παθολογική» ή ως «αποκλίνουσα» συμπεριφορά. Σύμφωνα με τα παραπάνω, από το 1973 η ομοφυλοφιλία δεν θεωρείται πια ασθένεια ή διαταραχή και έτσι δεν ισχύει περίπτωση «θεραπείας». Οργανώσεις επαγγελματιών στον τομέα της επιστήμης και της υγείας καταδικάζουν ομόφωνα τις προσπάθειες «διόρθωσης» ή «θεραπείας» της ομοφυλοφιλίας, κρίνοντάς τες ως αναποτελεσματικές και ψυχοφθόρες διαδικασίες. Τόσο η ετεροφυλοφιλική όσο και η ομοφυλοφιλική συμπεριφορά αποτελούν φυσιολογικές πτυχές της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και έχουν τεκμηριωθεί σε πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς και σε πολλές ιστορικές περιόδους, αντιστοίχως. Ως εκ τούτου, παρά την επιμονή των στερεοτύπων εναντίον των ομοφυλόφιλων ατόμων, η κλινική εμπειρία οδηγεί στο συμπέρασμα πως όλοι οι σεξουαλικοί προσανατολισμοί των ανθρώπων συνιστούν συνήθεις μορφές της ανθρώπινης εμπειρίας, φυσιολογικές μορφές των ανθρώπινων δεσμών και ως αποτέλεσμα, ουδεμία σχέση έχουν με κάποια πρότερη ψυχική διαταραχή.
