Β. τη 17η Μαΐου. Τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα υφίστανται διακρίσεις σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η απασχόληση, η στέγαση, οι δημόσιες υπηρεσίες, οι υπηρεσίες υγείας και ο εργασιακός στίβος. Μέσα από έρευνες και πολυάριθμες μελέτες γνωρίζουμε ότι οι διακρίσεις αυτές εκφράζονται μέσα από λεκτική βία, παρενόχληση ή και σωματική βία, και απαντώνται πολύ συχνά. Ωστόσο, όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις και τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους, αντίστοιχα, είναι ίσοι και ως ίσοι, πρέπει να χαίρουν ίσης μεταχείρισης από τους συνανθρώπους τους και τις αρχές της Πολιτείας. Εν τούτοις, αυτό θα πρέπει να θεωρείται ως καθόλα αυτονόητο, διότι θεμελιώνεται σε οικουμενικά αποδεκτές ηθικές αρχές και αξίες, οι οποίες έχουν θεσπιστεί ήδη εδώ και αρκετές δεκαετίες από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) και έχουν ήδη κατοχυρωθεί από όλες τις σύγχρονες φιλελεύθερες δημοκρατίες. Αναγνωρίζοντας αυτό το εμφανές έλλειμμα ισονομίας και άρα δημοκρατίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε, το 2007, να θεσπίσει τη 17η Μαΐου ως Ημέρα κατά της Ομοφοβίας, προκειμένου να συντονίσει τις προσπάθειες ώστε όλα τα κράτη-μέλη να αποδεχτούν, κάποτε, έναν κοινό νόμο-πλαίσιο που θα αναγνωρίζει στο εσωτερικό της Ε.Ε. ίσα δικαιώματα στα ομοφυλόφιλα με τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια.
