Α. Μύθος. Κατ’ αρχάς, η ομοφυλοφιλία δεν είναι ασθένεια για να χρειάζεται θεραπεία. Ο ισχυρισμός ότι ο ομόφυλος ή αμφίφυλος σεξουαλικός προσανατολισμός μπορεί να αλλάξει μέσω θεραπείας είναι επιστημονικά αβάσιμος και ηθικά αμφιλεγόμενος. Οι «θεραπείες μεταστροφής» συχνά προκαλούν σοβαρά ψυχολογικά τραύματα, όπως άγχος, κατάθλιψη και αυτοκτονικές τάσεις και πολλοί άνθρωποι που υποβλήθηκαν σε τέτοιες θεραπείες αναφέρουν επίσης, αισθήματα ντροπής, ενοχής και έλλειψης αυτοεκτίμησης. Επιστημονικοί οργανισμοί όπως η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία (APA), η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ), και άλλοι φορείς, έχουν καταδικάσει τις λεγόμενες «θεραπείες μεταστροφής» (conversion therapy) και επισημαίνουν ότι όχι μόνο δεν έχουν τα αποτελέσματα που υπόσχονται, αλλά κρίνονται άκρως επικίνδυνες για τη σωματική και ψυχική υγεία των ανθρώπων που τις υφίστανται. Σε πολλές χώρες, οι «θεραπείες μεταστροφής» έχουν απαγορευτεί ή θεωρούνται παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επομένως, δεν υπάρχει «κατάλληλη θεραπεία» για την αλλαγή του σεξουαλικού προσανατολισμού, καθώς κάτι τέτοιο βασίζεται σε προκαταλήψεις και όχι σε επιστημονικά δεδομένα. Η έμφαση πρέπει να δίνεται στην αποδοχή και την υποστήριξη των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και ιδιαίτερα των ανήλικων.