Στο ελληνικό σχολείο υπάρχει τεράστια έλλειψη πληροφόρησης και επιτακτική ανάγκη για επικοινωνία, σε θέματα που αφορούν τη σεξουαλικότητα, τα φύλα και τις έμφυλες σχέσεις. Σύμφωνα με  πολυάριθμες έρευνες γνωρίζουμε ότι η έλλειψη μιας Συμπεριληπτικής Σεξουαλικής Εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης εμποδίζει την ωρίμανση των μαθητών/-τριών και εγκυμονεί πολυάριθμους και σοβαρούς κινδύνους.

educators imageΟι έφηβοι/ες ενημερώνονται σχεδόν αποκλειστικά από το διαδίκτυο και τους/τις φίλους/φίλες τους, καθώς δεν έχουν τη δυνατότητα να συζητήσουν ανοιχτά τα θέματα που τους απασχολούν με τους γονείς ή τους εκπαιδευτικούς και ξεκινούν τη σεξουαλική τους ζωή πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι παλαιότερα. Το κενό που αφήνει η σεξουαλική εκπαίδευση στην οικογένεια και στο σχολείο, οι νέοι/ες το καλύπτουν μπροστά στις οθόνες. Κατά κάποιον τρόπο, αφήνουμε τις οθόνες να τους μάθουν τη ζωή και τον έρωτα. Λόγω της ελλιπούς ενημέρωσης, η πλειονότητα αγνοεί βασικές πληροφορίες σχετικά με την πρόληψη και την προστασία, με αποτέλεσμα να έχουμε στη χώρα μας πολύ υψηλούς δείκτες στις εφηβικές εκτρώσεις και στη μετάδοση των Σεξουαλικά Μεταδιδόμενων Λοιμώξεων (ΣΜΛ). Οι έφηβες/-οι αντιμετωπίζουν επίσης διαδικτυακό εκφοβισμό και εξαναγκασμό,  σεξουαλικοποιούνται πρόωρα μέσα από τα πρότυπα των ΜΜΕ και της πορνογραφίας, αντιμετωπίζουν διακρίσεις, εκφοβισμό και βία (ειδικά τα κορίτσια και τα ΛΟΑΤΚΙ παιδιά).

Φαίνεται ότι στην Ελλάδα, το εκπαιδευτικό σύστηµα, το σχολείο ως οργανωμένος θεσµός και οι εκπαιδευτικοί ατοµικά δεν κατορθώνουμε να εκπληρώσουμε στην πράξη την υπόσχεση της έµφυλης συμμετρίας.

Διαπιστώνεται δηλαδή, ότι ενώ οδεύουμε στη τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, το σχολείο είναι υπεύθυνο για τη διατήρηση και την ενίσχυση των έμφυλων στερεοτύπων, ενώ οφείλει να αποτελεί ισχυρό μέσο καταπολέμησης και άρσης τους.

Η απουσία μιας ολοκληρωμένης εκπαιδευτικής πολιτικής για την ισότητα και τους κοινωνικούς διαχωρισμούς, για σεβασμό στην ετερότητα και για την καλλιέργεια μιας συνείδησης ότι η ποικιλία αποτελεί φυσική επιλογή, αφήνει τα σημάδια της στην αναπαραγωγή σεξιστικών, ομοφοβικών και τρανσφοβικών αντιλήψεων και συμπεριφορών.

Οι ειδικοί της ψυχής μας λένε ότι οι σημερινοί/-ές νέοι/-ες γενικότερα, αντιμετωπίζουν αυξημένες δυσκολίες στη δημιουργία ταυτότητας, στη σύναψη υγειών ερωτικών και σεξουαλικών σχέσεων και δείχνουν μια τάση προς τη μοναχικότητα. Καταστάσεις ιδιαίτερα επικίνδυνες για την ψυχική υγεία, που δημιουργούν επιτακτικά την ανάγκη να μιλήσουμε γι’ αυτά τα θέματα.

Το μάθημα της σεξουαλικής εκπαίδευσης είναι απαραίτητο σε ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα. Από το νηπιαγωγείο μέχρι το λύκειο, μπορεί και να είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν το έχουμε εντάξει στο σχολικό πρόγραμμα.

Τα ευρωπαϊκά πρότυπα για τη Σεξουαλική Εκπαίδευση (European Standards for Sexuality Education), αναφέρουν ότι η Συμπεριληπτική Σεξουαλική Εκπαίδευση (ΣΣΕ) προσφέρει στα παιδιά και στα νεαρά άτομα επιστημονικές, αμερόληπτες και έγκυρες πληροφορίες για όλες τις πτυχές της σεξουαλικότητας, ενώ παράλληλα τα βοηθά να αναπτύξουν τις κατάλληλες δεξιότητες για να μπορέσουν να ενεργήσουν μα βάση αυτές τις γνώσεις. Με αυτόν τον τρόπο οδηγεί στην ανάπτυξη σωστών συμπεριφορών και συμβάλει στην οικοδόμηση ισότιμων κοινωνιών (WHO & BZgA, 2010).

«Να τους βοηθήσουμε λοιπόν, να μην είναι απλοί κομπάρσοι στη ζωή τους ή λάμψεις κομματιασμένων σωμάτων που παρασύρονται από τη ροή της ηδονής τους αλλά μια work in progress. Να τους βοηθήσουμε να μιλήσουν και να δημιουργήσουν νέες φαντασιακές κατασκευές παράτολμες, κριτικές, διστακτικές, απαιτητικές».
J. Kristeva

Σεξουαλική υγεία

Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν περιγράφει δραματικές αλλαγές στην κατανόηση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και της σεξουαλικής συμπεριφοράς (WHO, 2006), ενώ ο όρος “σεξουαλική υγεία” αναπτύ­χθηκε με ενδιαφέροντες τρόπους (Edwards W.M. & Coleman Ε., 2004). Η κατανόηση της σεξουαλικής υγείας σχηματίστηκε εν μέρει με πολιτικά, κοινωνικά και ιστορικά γεγονότα, όπως τα επακόλουθα της σεξουαλικής επανάστασης του 1960, ο συνεχής αγώνας για τα αναπαραγωγικά δικαι­ώματα και τις εκτρώσεις, η ωρίμαση του κινήματος για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, το ζήτημα του υπερπληθυσμού και ο καταστροφικός διε­θνής αντίκτυπος του HIV/AIDS (Edwards W.M. & Coleman Ε., 2004).